Meslek küçültme “sanatı”
Bu “ilan” enflasyonu, sadece dilin şirâzesini kaydırmakla kalsa iyi; ömrünü kelimelerin tartısında tüketmiş, cümle kurmayı bir haysiyet meselesi haline getirmiş insanların emeğini de bir işporta malı ucuzluğuna indirgiyor. Klavyenin başına her oturanın, kendini sorgulanamaz “metin yazarı” ilan ettiği bu vasatiyet cumhuriyetinde, liyakat miyakat yok artık.
Erişilebilirlik terânesi
Mesele sadece bir yazım yanlışı meselesi değil, bir meslekî itibar suikastıdır. Dilin kurallarıyla cebelleşmek, üslup üzerine kafa yormak yerine “sosyal medya da” fink atan bu cüretkâr zihniyet, ortalığı bir dil bataklığına çevirirken asıl işi bu olan profesyonelin nitelikli emeğini de o bataklığın içine çekip değersizleştiriyor. “İyi yazmak” bir meziyet olmaktan çoktan çıktı; “hızlı, hatalı ve ucuz” yazmak, dijital çağın o meşhur “erişilebilirlik” illüzyonuyla baş tacı edilir oldu.
Cüretin küfrü
Yazının namusunu ölümüne savunan bir kalem erbabı için bu tablo, emeğinin sistemli bir şekilde değersizleştirilmesinden başka bir şey değildir. Profesyonellik, bu tip “özentili” amatörlüklerin yarattığı kirliliği temizlemekten kendi işini yapamaz duruma gelmişse, orada artık bir meslekten değil, bir kültürün kendi kendini imha etmesinden bahsetmemiz gerekir. Bu iğrenç cüret, sadece Türkçeye değil, bu işe yıllarını vermiş her onurlu meslek erbabına edilmiş adi bir küfürdür.
Yamalı Poğaça 
Yorum bırakın