“Diyorum ya seviyorum bu kızı… O nedenle söylediği bu laflar için ne dedi, onu da yazacağım.”

İşbu lafları gazete sayfalarına geçiren şahıs, “kanaat önderi” bayrağını göklerde dalgalandırmakta ısrar eden Ertuğrul Özkök’tür.

“Kız” dediği de “halk filozofu” Hülya Avşar! Hıncal Uluç amcası gibi “ters manyel”lerle popülerliğini yitirmeme uğraşı içinde herhalde.

Seviyorum bu danışıklı dövüşleri…

Bu iki kafadarın filmlerini hiç sevmedim, sevemedim, hatta itici buldum… büründükleri tipleri de… Ve şaşkınım, nasıl olur da… Kesiyorum. Enes Batur diye bir çocuğun “ünlü” oluşuna daha da şaşkınım. Enis Batur, sen daha otur orada! Daha ne kadar dibe batacağız? Yok artık, buradan daha dibe gitmeyiz, dedikçe… Toufic Farroukh dinlemeye gidiyorum ben, Aleyna Tilki ve ekürileri kovalasın hepinizi!

“Proje insanı” E. Shafak’ın öyle “bi'” çıkışı oldu ki seks mevzuuna kafasını takmış bir millet için bundan şahane bir malzeme olamazdı doğrusu. Muhtemelen tezgâhındaki romanı için bir PR çalışmasıydı TED Talks’ta, “Bugüne kadar korktum, biseksüel olduğumu söyleyemedim.” sözleriyle sosyal medyaya attığı yem… Ancak ben bu tür sade suya tirit yemlere prim verenlerden değilim. Oray Eğin gereken cevabı vermiş.

Biseksüel olsan kaç yazar? Kocan ile seni bağlar/dı? “Mağdur” romancı… Oooo! Cinsî kimliğini yıllarca saklamanın getirdiği acının, buhranın derin sızısını kan kusup kızılcık şerbeti içtim diyerek saklamanın o açmaz ve derin sarmalında… Yazık.

İster biseksüel ol ister heteroseksüel, bize ne! Ayyaş ol, eroinman ol… Bize ne! Edebî eser bırakabiliyor musun, yoksa tepeden tırnağa PR balonlarıyla mı uçurdular seni?

Ne güzel unutmuştuk seni, öf, yine mi?

zarif bir cellat vakit tıkır tıkır
epey oldu birbirimizi öldürmeyeli
kendimi kaybettim tıngır mıngır
bakışın monica tebessümün bellucci