“Türkiye” ile “Park”ın apostroflarına dikkatle baktığımızda, farklı “font”ların apostroflarını görüyoruz. “Eee, ne yani?” mi diyorsunuz?
Metindeki detaylara/ayrıntılara/nüanslara dikkat kesilseydik “Swordfish”teki “11 Eylül” hadisesinin ipucunu/mantığını yakalayabilirdik.
Hakikat ORA’da mı?
“Doyaş’ta
Hafta içi
Sürpriz ikramlar”
Koca koca, anlı şanlı “network”ler Türkçenin canına okurken, gariban Doyaş’ımız bu tatsız “sürpriz”le karşımıza çıkmış, çok mu? En azından “hafta içi”ni ayrı yazmışlar. “Heryer”, “herşey”, “hertaraf”, “haftasonu”, “birgün”, “biryer” yazanları düşününce…
Zaman kazandırmaya eyvallah da… “Lezzet kazandırmak” ne demek? “Reklam Türkçesi”nin gözünü seveyim! Yakında çişimi/tuvaletimi gerçekleştirmeye gidiyorum, diyenleri de duyacaksınız.
Şu -da’lar yok mu, şu -da’lar! Canımız ciğerimiz Doyaş’ın güveçte “kuru”su fena sayılmaz hani! Beş dakikada tepsinizde, “30 dakikada elinizde”!
Tarsem Singh’in 2006 tarihli “The Fall”undan fırlamış sanki üstat Sonny Rollins. Fazla söze ne hacet; gelin canlar bir olalım.
Tanınmış “iletişimci”, Bersay’ın babası Ali Saydam’ın, reklam sektörünün popüler dergisi Marketing Türkiye’deki makalelerinde, Türkçe kullanımındaki özensizliğe, laçkalığa dikkat çeken ifadelerini hatırlıyorum da… Hocanın dediğini yap, yaptığını yapma, diyesim geliyor.
Allah’ın uğramadığı sokak aralarındaki büfelerden ecnebi isimli uluslararası markaların cicili bicili mağazalarına, İskender Pala’nın “Şah & Sultan” romanından (Okuyunuz: Kırmızı, Kasım-Aralık, 2010) ünlü “iletişimci Ali Saydam’ın televizyon programına varana dek… Şu “&” hastalığı, hayranlığı, deliliği nedir kuzum?
“VE” yazmak/demek (uzun bir süredir “VE” yerine “ARTI” deniyor) yerine “&” yazıp durmanın psikolojisini kim izah edecek? Cem Mumcu’nun randevu defteri şişkin imiş. Kime danışalım peki? Hem, kendileri “sevişmek” yerine “.ikişmek” demeyi tercih eden “danışanının” niçin o “hard” sözcüğü seçtiğini de izah etmekte zorlanıyor. HABERTÜRK’teki “Altüst Muhabbetler”de böyle diyordu. Her neyse.
Kırık Potkal’ımızdan sızan kırık dökük cümlelerimizden kimin haberi olacak da “Nilgün Belgün & Ali Saydam”daki “&” işaretini “ve” yazdıracak? Nerede bu babayiğit? Nerede bu “state”?
Arapça “hayat” kelimesini, ha babam “yaşam” sözcüğüyle karşılamaya kalkıştılar. Soruyorlar: Kimler? Kimler olacak, Öz Türkçeciler! “Hayat kadını” yerine, “yaşam kadını” desenize! Peki, “hayat arkadaşı” yerine, “yaşam arkadaşı” nasıl duruyor? “Hayatını yaşamak” yerine, “yaşamını yaşamak” ne âhenkli değil mi? Kaç kez dedik ama dinleyen kim? Nasıl ki, “anı” ile “hatıra” (hatta, “hâtıra”) aynı anlam yükünü omuzlayamıyorsa, “hayat” ile “yaşam” da aynı anlam yükünü taşımaz, ta-şı-ya-maz.
Hayata küstüremeyeceksiniz beni. Hayatımı kazanmak için espasları paspaslayacağım, hayata gözlerimi yumana dek kırık dökük yazacağım, tamam mı?
“Muhafazakâr” kanal TGRT, bir vakitler “yaşam” sözcüğünü edep dışı buluyordu. Siz, siz olun ve “yaş-am” diye hecelemeye kalkışmayın “yaşam” sözcüğünü. Yeri gelirse “yaşam”ı da kullanın. Ancak “hayat”a hayat hakkı tanıyın. Sözcükleri yasaklamayalım. Her kelime renktir, nüanstır cümlelerimize. Ta buraya kadar okudunuz mu yoksa? Yoo, vallahi olmaz! Biraz daha kalın. Hayatta bırakmam sizi!
Kilolarınızı boşverin, soru eklerini dosdoğru (-mi soru eki, kendinden önceki sözcükten ayrı yazılır) yazın da diliniz dinç kalsın. Değil mi ama?
“Çok rahatsın çünkü sana nereden baksam görünüyorum”, “Belki sende haklıydın bu cüreti bana bakışıp aldın ya”, “Aşk için sana mı düşücem üzülücem”, “Gözlerinin cayır cayır yangınında”
Vakti zamanında “Night Ark”ın mütevazı kaptanı Ara Dinkjian’ın güzelim “Picture” adlı bestesi bir güzel talan edilmişti popçularımız ve arabeskçilerimiz tarafından. O nadide beste, “içli”, “hisli duygular”la doldurulmuş sözlerle paçavraya çevrilmişti. Şimdi sıra “bass” büyücüsü Marcus Miller’a gelmiş! Pes! Hele hele, “Söz: Yıldız Tilbe, Müzik: Marcus Miller” yazmıyor mu… Bir şarkı sözü yazarı “bana bakışıp” bu sözleri yazsa, Allah yarattı demezdim muhtemelen!
Prosodi uğruna “düşücem, üzülücem” ucubesi de (işte, ucube budur) ayrı bir âlem! Cānım “funky” bestenin içine ancak böyle edilebilirdi. Bunu da layıkıyla becermişler. Marcus Miller da epey para canlısıymış tabii! Gözümden düştü. Hey, adamım! Nihat Doğan da “Jean Pierre”in haklarını satın almak istese, ona da verecek misin? Sen bu gidişle “Yetenek Sizsiniz Türkiye”ye de jüri üyesi olursun!
“Jean Pierre”i tekrar dinledim de… “Canciğer” diye bir isim koyduktan sonra, üç-beş kafiyeli söz yazılıp ortamları şenlendirecek bir şarkı sürülebilir piyasaya. İyi iş ha! Buna ne kadar istiyorsun, Marcus amca? Marcus Miller’in 2007 tarihli “Free” adlı albümünde 14 parça [Blast, Funk Joint, Free, Higher Ground, Milky Way, Pluck (Interlude), Lost Without U, ‘Cause I Want You, Ohh, When I Fall In Love, Strum, Jean Pierre, What Is Hip?, Los Without U] var. Bu da, meraklısına “Marcus”un tam kadrosu: “Marcus Miller (guitar, acoustic guitar, sitar, clarinet, bass clarinet, piano, Fender Rhodes piano, Clavinet, organ, Wurlitzer organ, keyboards, synthesizer, bass synthesizer, Moog synthesizer, string synthesizer, bass guitar, 5-string bass, fretless bass, drums, bongos, shaker, tambourine, triangle, percussion, programming, drum programming); Keb’ Mo’ (vocals, guitar); Corinne Bailey Rae, Gussie Miller (vocals, background vocals); Lalah Hathaway, Taraji P. Henson (vocals); Andrea Braido (guitar); Paul Jackson, Jr. (acoustic guitar); Grégoire Maret (harmonica); David Sanborn (alto saxophone); Tom Scott (tenor saxophone); Patches Stewart (trumpet, flugelhorn); Bobby Sparks (Clavinet, organ, synthesizer, bass synthesizer, Moog synthesizer); Bernard Wright (organ, synthesizer); Jason ‘JT’ Thomas, Poogie Bell, Teddy Campbell, Jason Thomas (drums); Tavia Ivey (background vocals).”
“Higher Ground” da fena değil ha Yıldız abla, ne dersin 😉
Bulaşma, Marcus’a bulaşma
Bulaşırsan, kendini bi’ yokla
Bulaşma, Marcus’a bulaşma
Bulaşırsan, kendini bi’ yokla
Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı (Emin Çölaşan gibi “İ.” deyip geçmeyeyim, neme lazım dava mava açar da) İbrahim Melih Gökçek’in oğlu Osman Gökçek’in sahibi olduğu Beyaz TV’nin magazinel isimleri birer birer transfer edip sesini duyurmaya çalıştığını biliyoruz. Seda Sayan, Ece Erken, Davut Güloğlu, İbrahim Tatlıses, Emine Ün, Zühal Topal, Oya Aydoğan, Vatan Şaşmaz, Emel Müftüoğlu, Ahmet Çakar ve… Liberal fikriyatın ele avuca sığmaz haşin, her solcuyu Kemalist zanneden çığırtkan delikanlısı Rasim Ozan Kütahyalı!
Yavuz Seçkin mi Ahmet Çakar’ı taklit ediyor, Ahmet Çakar mı Yavuz Seçkin’in Ahmet Çakar tiplemesini çeşitlendiriyor buna bir türlü karar veremedim ama eski FIFA hakemi Ahmet Çakar’ın “teatral” yönü için ara sıra Beyaz TV’yi seyrediyorum. Pek çok kanalda spor spikerliği yapan Göktuğ Sevinçli de “kıdem kademe” sahibi olup geçmiş Beyaz TV’ye. İyi de, “Derin Futbol”daki Türkçe sığlığı, kısırlığı ne olacak?
“SÜPER LİG START ALDI” nece? Nereden aldı bu “START”ı? Kaça aldı bu “START”ı? Bu “START” tatlı mı? “Start almak” da, tıpkı “sahne almak” gibi bir terbiyesizliktir. Türkçe bilmemek, Türkçeyi kısırlaştırmak demektir. “SÜPER LİG BAŞLADI” yazılsa, ne olur? “Derin Futbol” muhabbetiniz mi sığlaşır, ha, ne olur? O “deriiiiiiin” geyiklerinizin suyu mu çekilir? Kanalın adını “White TV” yapın, olsun bitsin!
“KJ” nedir, bilen var mı? Spikerlerden duymuş olabilirsiniz. Reji ile kulaklık marifetiyle konuşurken “ka je’yi düzeltelim” falan derler. “KJ”; ekranın altında bazen sabit bazen akıp duran alt yazı… “Karakter Jeneratörü” yani. Okunurken “K”, “ka” diye okunur da “J”, “ja” diye okunmaz ne hikmetse!
TRT dahil olmak üzere, istisnasız, o çok afili “tematik” kanalların da “KJ”leri fecidir. TRT’nin “okul”luğu, “ekol”lüğü falan kalmamıştır artık. Hayatımızı kuşatan özensizlik, ciddiyetsizlik tabii ki özel televizyonları da saracaktı. Esasen bu kokuşmuş yapı buralarda üretilir ve ekranlardan kitlelere boca edilir olmuştur. Ah Ünsal Oskay, ruhun şâd olsun! Ünsal Oskay’ın kitaplarını okumayan iletişim şimşirlerinden ne bekleyebiliriz ki? Ne, Fatmagül’ün Suçu Ne‘nin yeni sezonu mu başlamış? Kuzey/Güney yıkılıyor muymuş? Vay anasını be! Peki, Garp Cephesi? Ne “gark”ı lan? Garp, dedik! “Hard” da değil! Hart to Hart vardı bir zamanlar. Ah Stefanie Powers!
Arapça “şâşaa” kelimesini cümle içinde kullanmış mıdır “KJ” operatörümüz? Her neyse. Osman okula başlamış, Aylin öldü mü? Ali n’apıcak kız? Cemile’deki talihe bak be anacım! “Parıltı/lı, parlak” anlamına gelen bu kelime yerine “gösterişli” yazılsa İMKB-100 kaç puan düşerdi? Peki ya, gecelik faiz? Açık deterjan ile açık pirinç fiyatlarını aşağı çeker miydi “şaşaa” yazmak?
Ya ya ya! Şa şa şa! Şâşaa şâşaa çok yaşa!
“SATILIK ANLAR. Çok ucuza, az kullanılmış anlar acele satılıktır. Çok acele, çünkü tempus transit gelidum mundus renovatur! Wagner, kalipso, caz sevenlere. Bolivya’dan üç-beş dönüm toprak alıp çiftlik yapmak isteyenlere. Şövalyelere ve silahşörlere. Kaybolmak isteyenlere… Biraz klasik bir hava, biraz da romantizm. Bir parça da şiddet! Afiyet olsun…”
Yeis ile Tabanca, Seyhan Erözçelik
Yamalı Poğaça 